VELD GIDS

Ford Transit Problemen
De Eerlijke Gids voor Eigenaren

De problemen die mensen echt stranden. Wat je moet uitkijken, hoe je ze vroegtijdig kunt opvangen en wat reparaties echt kosten. Van een ingenieur, niet van een contentfabriek.

De Transit is al tientallen jaren de best verkopende commerciële auto van Europa, en daar is goed reden voor. Sterke motoren, dicht dealernetwerk, scherpe prijzen, goede rijdynamica voor een grote busje. Maar populariteit betekent ook een zeer groot aantal problemen, en patronen ontstaan snel.

Deze gids richt zich op de Europese markt diesel Transit - de MK7 (2006-2013) en MK8 (2013-heden), inclusief de Transit Custom. Als je kijkt naar een Amerikaanse benzine V6 Transit, gelden sommige van deze punten, maar de motorspecifieke problemen zullen anders zijn.

1. Turboladerdefect

Dit is het belangrijkste. Turboladerdefect is het meest gerapporteerde ernstige probleem op de Transit diesel. De turbolader op de 2.2 TDCi (MK7 en vroege MK8) en de 2.0 EcoBlue (latere MK8) kan om verschillende redenen uitvallen: olieondervoeding door verstopte olietoevoerbuizen, koolstofopbouw door korte ritten, of een defecte turbo-actuator die voorkomt dat de variabele schoepen zich aanpassen.

Symptomen: Vermogen verlies (de busje voelt traag of gaat in limp mode), zwarte rook uit de uitlaat, een piepend of fluitend geluid uit de motorruimte dat meeverandert met het toerental, en dat het motorcontroleapparaat aanslaat.

Wat gebeurt er eigenlijk: In de meeste gevallen is het niet de turbo zelf die het eerst faalt - het is de actuator of de olietoevoer. De elektronische actuator die de variabele-geometrieschoepen regelt, blijft steken door koolstofopbouw of elektrisch defect. Zodra de schoepen vast komen te zitten, wordt de boostdruk ongecontroleerd: ofwel te veel (over-boost, limp mode) of te weinig (geen vermogen). Als je het negeert, bezwijken de turbolagerseventueel onder de spanning.

Hoe je het vroeg opmerkt: Luister naar een nieuw piepgeluid dat met de motorsnelheid meestijgt. Letten op periodieke vermogensverlies, vooral onder belasting (heuvels, inhalen, zware lading). Controleer of de turbinas geen speling hebben door de inlaatpijp te verwijderen en aan het compressorwiel te schudden - enige waarneembare beweging betekent dat de lagers slijt.

2. EGR-klep Verstopt

De uitlaatgasrecirculatieklep leidt een deel van het uitlaatgas terug naar de inlaat om stikstofoxide-emissies te verminderen. Het probleem is dat uitlaatgas roet bevat, en in de loop van de tijd bouwt dit roet zich op in de EGR-klep en het inlaatspruitstuk, wat uiteindelijk de luchtstroom beperkt en de motor wurgt.

Symptomen: Ruw stationair, verhoogd brandstofverbruik, vermogensverlies op laag toerental, zwarte rook, en het motorcontroleapparaat komt aan. In ernstige gevallen slaat de motor af of wil niet starten.

Waarom Transits bijzonder worden getroffen: Veel Transits brengen hun leven door met korte stedelijke ritten - bezorgingen, ambachtslieden, schoolreizen. De motor bereikt nooit de langdurig hoge temperaturen die nodig zijn om roetafzettingen van nature af te branden. Dit is het perfecte recept voor EGR-verstoppingen.

De oplossing: Het reinigen van de EGR-klep is een tijdelijke oplossing. Vervanging is directer (€200-400 voor het onderdeel, plus arbeid). Sommige eigenaren kiezen ervoor om de EGR helemaal af te blokken met een blokkeringsplaat, wat het verstopping probleem oplost maar illegaal is voor weggebruik in de meeste Europese landen en zal mislukken bij een MOT- of TÜV-inspectie.

3. Dieselinjectorproblemen

Injectordefect is bijzonder gebruikelijk op de 2.2 TDCi-motor van de MK7. De injectors lekken, worden verstopt, of falen elektronisch. Een enkele defecte injector zorgt ervoor dat de motor ruw loopt. Meerdere defecten veroorzaken ernstige lopingsproblemen, buitensporige rook, en mogelijk motorschade door ongebrand brandstof dat de cilinderboorgatens spoelt.

Symptomen: Ruw draaien (vooral op stationair), klop- of ratelgeluiden uit de motor, buitensporige witte of zwarte rook, dieselgeur in de cabine, en slecht brandstofverbruik.

De werkelijke kosten: De injector zelf kost €150-300 per stuk. Maar op de MK7 kunnen injectors in het cilinderkop vastzitten. Het verwijderen van een vastgezette injector vereist gereedschap voor speciaalistische extractie en soms verwijdering van de cilinderkop. Dat is waar de kosten oplopen van een paar honderd tot meer dan €1.500. Als je een gebruikte MK7 koopt, vraag altijd of de injectors zijn vervangen en of ze schoon uitkwamen.

4. DPF-problemen

Het dieseldeeltjesfilter vangt roet uit de uitlaat op en brandt het periodiek af door een proces dat regeneratie wordt genoemd. Het probleem is identiek aan het EGR-probleem: korte ritten. Als de busje nooit de langdurig hoge uitlaattemperaturen bereikt die nodig zijn voor regeneratie, loopt het DPF vol, gaat de motor in limp mode, en uiteindelijk blokkeert het DPF volledig.

Symptomen: DPF-waarschuwingslampje op het dashboard, vermogensverlies, limp mode, verhoogd brandstofverbruik, en een sterke hete of brandlucht tijdens poging tot regeneratie.

Wat je moet weten: Een geblokkeerde DPF is bijna altijd een gebruiksprobleem, geen fabricagedefect. Transits die voor snelwegwerk worden gebruikt hebben zelden DPF-problemen. Transits die voor stedelijke bezorgingen en korte ritten worden gebruikt verstoppen hun DPF's regelmatig. Een gedwongen regeneratie bij een dealer kost €100-200. Een nieuwe DPF kost €800-2.000 gemonteerd. DPF-verwijdering is illegaal voor voertuigen op de weg in Europa en zal mislukken bij emissiestests.

5. Voortijdige Slijtage van Achterremmen

Op de meeste voertuigen slijten voorremmen sneller dan achteren omdat ze het meeste werk doen bij het afremmen. De Transit is anders. Veel eigenaren melden dat remblokken en schijven aan de achterkant significant sneller slijten dan aan de voorkant - soms slechts 15.000-25.000 km mee gaan.

Waarom het gebeurt: De elektronische stabiliteitskontrolesystemen van de Transit en hill-start assist stellen de achterremmen onafhankelijk en frequent in. Tractiekontrolesysteem op natte of gladde oppervlakken past achterremmen agressief toe. In combinatie met de gewichtsverdeling van een beladen vrachtauto (zwaar aan de achterkant) nemen de achterremmen een onevenredige klap.

De oplossing: Remblokken en schijven aan de achterkant zijn relatief goedkoop (€150-400 afhankelijk van kwaliteit en of je ze zelf monteert). Het echte probleem is het opvangen voordat de blokken helemaal verslijten en de rem of drager beschadigen. Controleer de dikte van de achterremblokken elke 15.000 km. Het klinkt obsessief totdat je de kosten ziet van het vervangen van een beschadigde schijf en een vastgezette rem omdat een blok tot het metaal is versletenworden.

6. Dualwielstarter en Koppeling Slijtage

De dualwielstarter (DMF) absorbeert torsievervaringingen tussen motor en versnellingsbak. Het is een slijtagedeel, maar op Transits die veel stop-start-rijden in het stadsverkeer doen, kan het voortijdig mislukken - soms voor 100.000 km.

Symptomen: Een rattel- of klopsgeluid uit het klokhuisgebied, vooral op stationair of wanneer de koppeling wordt ingedrukt. Trillingen door het koppelingspedaal. Moeilijkheden bij het soepel inschakelen van versnellingen. In gevallen van geavanceerde mislukking kan de vliegwiel inwendig uit elkaar vallen, wat een situatie is waarin je onmiddellijk moet stoppen.

Het kostprobleem: Wanneer een DMF faalt, vervang je het samen met de koppeling - omdat de arbeid om toegang tot de vliegwiel te krijgen duur is (versnellingsbak loslaten). Een DMF + koppelingspakket kost €400-800 onderdelen. Arbeid voegt €600-1.500 toe afhankelijk van het atelier. Totaal: €1.000-2.500. Dit is de reparatie die mensen hun Transit doen verkopen.

7. Elektrische Problemen

Elektrische problemen op de Transit zijn divers en frustreren. Het meest gerapporteerde: alternatordefect (vooral op MK7), batterijlekkage, foute instrumentenpaneelaflezing, centrale sluitingsproblemen, en sensorfouten die waarschuwingslampjes inschakelen zonder een werkelijk mechanisch probleem.

Het waterdichting probleem van de voorruit verdient speciale aandacht. Bij sommige Transit-modellen loopt water uit het voorruitgebied af in de motorruimte in plaats van correct te worden weggeleid. Dit water kan het luchtfilterdoos bereiken en in ernstige gevallen elektrische aansluitingen in de motorruimte. Ford heeft dit gedeeltelijk aangesprotocold op latere modellen, maar het blijft een bekend zwakke plek op eerdere MK8-busjes.

Voor van lifers: Als je een aftermarket elektrisch systeem hebt toegevoegd (vrije batterij, zonnepaneel, omvormer), zorg er dan voor dat het goed is geïsoleerd van de fabriek elektriciteit van het voertuig. Slecht geïnstalleerde busjeconversies veroorzaken meer elektrische problemen dan de Transit zelf. Een €10 multimeter en basiselektrische kennis zullen je honderden besparen in diagnostische kosten.

8. Roest

De Transit is een commercieel voertuig dat met een voordeel is gebouwd. Zijn roestbescherming is adequaat voor een vijfjarig wagenpark. Het is niet adequate voor iemand die van plan is de busje 10-15 jaar te behouden of om te bouwen voor van leven. Roest verschijnt meestal eerst op wielkasten, onderste deurrand, drempels, onderkant van de vrachtlastvloer, en rond de achterdeurscharnielen.

Waar je moet kijken: Ga eronder en inspecteer de chassis rails, dwarsliggers en rembanden. Bij het carrosserie, controleer de naden waar panelen samenkomen - in het bijzonder de onderrand van de schuifdeuringang en de onderste achterhoeken. Bobbeligheid in de verf is oppervlakteroest die al onder is voortgeschreden.

Voor van lifers: Een Transit uit Spanje, Italië of Zuid-Frankrijk zal veel minder corrosie hebben dan één uit het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Duitsland of Scandinavië waar zout zwaar op wegen wordt gebruikt. Als je een busje koopt om om te bouwen, is het herkomstland van het voertuig voor roestbeoordeling belangrijker dan de onderhoudsgeschiedenis. Een goed onderhouden Britse Transit met 80.000 km kan ergere structurele roest hebben dan een verwaarloosde Spaanse met 200.000 km.

9. Problemen met Elektrisch Sturen

De Transit Custom in het bijzonder heeft gerapporteerde problemen met zijn elektrisch stuursysteem. Symptomen zijn onder meer zwaar sturen (de hulp valt intermitterend of geheel uit), een sturalarm, en in sommige gevallen een klik- of slijpgeluid bij het draaien op lage snelheid.

Veelvoorkomende oorzaken: Een losse bout in het stuurgereedschap (geïdentificeerd in een terugroeping), een falende elektrische sturingsmotor, of een defecte stuurhoeksensor. De terugroeping zou door dealers moeten zijn aangepakt, maar als je een gebruikte Transit Custom uit 2013-2017 koopt, verifieer dat het is afgerond.

Op de volledige Transit zijn hydraulische sturingspomplek en mislukking het meer voorkomende probleem, in het bijzonder op high-mileage MK7-modellen.

10. Wat te Controleren Voor het Kopen van een Gebruikte Transit

Als je een gebruikte Transit overweegt - of het nu voor werk of voor een busjeconversie is - hier is de inspectiechecklist die telt:

De Bodem Lijn

De Ford Transit is een goed voertuig. Het is geen perfecte. Maar dan, geen busje is - de Sprinter heeft zijn eigen dure lijst (injectors, DEF systeem, roest op de W906), de Ducato heeft versnellingsbak en ophanging problemen, en de Crafter deelt veel van zijn problemen met de Transit door gelijkaardige engineering beperkingen.

Wat de Transit concurrerend maakt is kosten. Onderdelen zijn goedkoper dan Sprinter-equivalenten, het dealernetwerk is massaal, en onafhankelijke monteurs die Transits goed kennen zijn overal in Europa. Als je het goed onderhoudt, problemen vroeg aanpakt in plaats van waarschuwingslampjes te negeren, en het regelmatig een snelwegrrit geeft, zal een Transit je betrouwbaar meer dan 200.000 km dienen.

Als je er een koopt om in te wonen, is het beste wat je kunt doen jezelf bewapenen met kennis. Je hebt het nu.

Geschreven door Gaetan Della Pietra, oprichter van Tactic Engineering. Ingenieur eerst, overlander altijd.